Pazartesi, Aralık 13

Ben bazen çok tembelleşebiliyorum

Çok feci bir tembellik üşengeçlik bi hımbıllık içindeyim ki sormayın gitsin...

Günü birlik dedim ama gel gör ki cumartesiden beri yakama yapıştı. Havalardan mıdır nedir bilemedim hiç sevmedim bu hali. Aslında severim neden sevmiyim kıvrıl bi kenara sıcacık evde ohh mis. Hem cumartesi kar da vardı civarda... Ama ben sabahın kör vakti yollara düşüp akşam eve gelmiyip ertesi gün 12 ye kadar uyuyup vicdan azabı çekip o gün tekrar ay daraldım neyse...

Günlerden pazar yani dün diş fırçalayacakken pis bi tembellik geldi çöreklendi bünyeme. Ben naaptım??
Bi elimde diş fırçam dişimi fırçalıyorum. Diğer elim normalde ya belimdedir ya musluktadır ki pek çok insanda böyle fırçalar sanırsam. Ama ben naaptım? Boş olan elim çok boş geldi, sanırsın ki derste öğretmen dinleyen öğrenciyim diğer elimi çenemin altına koydum o şekilde diş fırçalamaya giriştim.

Gözünüzde o salak şeklim canlandı değil mi? Süper... Sonra noooldu??? Söliyim hemen.

Efenim dirseğimi dayadığım yer nihayetinde ıslak zemin olduğundan zart diye kaydı elim çenemin altından. Diğer elimdeki fırça neredeyse kulağımdan dışarı çıkacaktı teğet geçti. Haala sağ yanağım ve dişlerim sızlıyor. Sizin içiniz sızlamasın sakın bana müstehak...

Üşengeçliğimden bazen "yemesemde olur" moduna geçebiliyorum... Kahvaltı sofrasında dip not:mutfak harici bir yerdeydi sofra  çay içerken bi baktım çayım bitmiş. Çay doldurduk ama bi baktım çay kaşığım sos vari bişeye bulanmış. sofrada kaşık aramaya başladım, önce yan sandalyemdeki kahvaltıdaşımın kaşığını sordum komik şekilde kaşığı kaybolmuştu saniyeler içinde. Onun yanındaki kahvaltıdaşımında ekmek kırıntısı vardı kaşığında benim durumum aynen "tembele iş buyur sana akıl öğretsin" şeklindeydi. Kalk git kendine kaşık al di mi? Yok!!! Vur o kaşığı vur vur vur gitsin ekmekler diye yöntemler ürettim. sonra baktım olcak gibi değil kalkıp tırıs tırıs kendime kaşık aldım.




Sonra yine çayım bitti ve yine acı şekilde getirdiğim yeni kaşığım sos vari bişeye bulanmıştı. Tembelliğimi anlamış olan sofra ahalisi benden yeni bir adım beklerken, ben artık bünyemi tamamı ile ele geçirmiş üşengeçliğimin esiri olarak "neyse ya bende çay içmem" dedim...


Lan!!!!!!


dip not: Tembelliğin kötü bişiy olduğunu, hayatta pek çok şeyden üşenmemek gerektiğini, çocuklarıma bu hikayeyle anlatmaya karar verdim...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

"kafan çok güzelmiş güle güle kullan"